درمان سرطان ريه

Why are antidepressants prescribed?

Antidepressants are prescribed to relieve the symptoms of depression, particularly the sadness and motor slowing that characterize this illness. They are not euphoric drugs and have no effect on people who do not suffer from depressive disorders. Some of them are also used for the treatment of certain forms of anxiety or bulimia, or to correct emotional disorders in the context of other psychological illnesses. Their use is only justified if the symptoms characterizing true depression result in a disability or a risk for the person, in addition to psychotherapeutic treatment.

Their beneficial effects are only felt after several weeks of treatment (two to six weeks). For this reason, a faster-acting anxiolytic treatment is often prescribed at the start of treatment. It is gradually stopped when the effects of antidepressants begin to be felt.

How do antidepressants work?

In the brain, information travels in the form of electrical mesغير مجاز مي باشدes, called nerve impulses. Synapses constitute areas for the exchange of information, in the form of chemical mesغير مجاز مي باشدes, between neurons. These chemicals, called neurotransmitters (such as serotonin or norepinephrine) are released by sending neurons and bind to specific molecules on receiving neurons.

Antidepressants modify this chemical communication between neurons, but their precise mode of action on depression treatment is not known and we are far from having elucidated the mysteries of how the brain functions. Research on these molecules essentially results from experimental observations on animals, then on human volunteers after selection of the products that appear to be the most effective and best tolerated in animals.

Depression therefore does not come down to a “lack” of this or that neurotransmitter and it is also impossible for the doctor to determine with certainty when prescribing which antidepressant will be effective in his patient. It is common to have to try several medications on a patient before finding the right one.

After a few weeks of treatment, antidepressants generally help restore sleep, appetite, increased energy, pleasure and positive thoughts. Unlike anxiolytics or sleeping pills, the vast majority of antidepressants are not addictive and it is very important not to stop treatment without talking to your doctor, even if you feel better. Untimely stopping exposes you to a significant risk of relapse: the duration of treatment is rarely less than 4 months.

What are the different types of antidepressants?

There are now more than twenty substances available for the treatment of depression. The doctor can thus prescribe the medication best suited to his patient. Antidepressant treatment can be started within a few weeks. A minimum of one consultation per week is essential at the start of treatment.

All antidepressant medications have similar effectiveness against depression, but some seem more suitable for also relieving associated signs, such as anxiety, fatigue or excitement. The doctor can change it after a few weeks if the effectiveness obtained is not sufficient or if the side effects are too bothersome.

Psychedelic psychotherapy offered in two Montreal hospitals

Psilocybin, the active ingredient in magic mushrooms, has been authorized for several years by Health Canada to treat mental health disorders in exceptional cases. The University Mental Health Institute of Montreal and the Jewish General Hospital of Montreal now offer this treatment to some of their patients.

At the University Institute of Mental Health of Montreal (IUSMM), a very special room was recently set up. Plants, works of art, soft lighting: this is the new psilocybin therapy room at this hospital.

Psychiatrist André Do works with patients who suffer from very serious depression. In some cases, no treatment is enough to relieve their symptoms.

They failed antidepressants, psychotherapy and also neuromodulation treatments such as transcranial magnetic stimulation, electroshock and ketamine, he explains. So, we find ourselves with a clientele who has essentially failed all other types of treatments. And psilocybin is quite the latest treatment.

This approach is authorized on a case-by-case basis by Health Canada for this category of patients. It consists of administering a high dose of synthetic psilocybin during a psychotherapy treatment lasting several months. The patient is accompanied by two therapists in this process.

The exciting thing about psychedelics is that it really is the first treatment in decades that has the potential to revolutionize the way we treat depression.

So far, the medical team has treated only one person, but they hope to be able to offer this treatment to around ten patients in the coming year.

Psychologist Vanessa Michaud is one of the therapists who followed this first patient.

Psilocybin allows patients a greater connection with their emotions, unlike antidepressants, which downregulate emotions, she explains.

After several preparation meetings, an entire day is devoted to taking psilocybin, because its effects last several hours.

We really try to create a bubble of protection from the outside world with the patient and to have a non-directive approach, explains the psychologist. So, we are going to invite him to focus on his experience, then to really be more introspective.

Psychedelic psychotherapy offered in two Montreal hospitals

Psilocybin, the active ingredient in magic mushrooms, has been authorized for several years by Health Canada to treat mental health disorders in exceptional cases. The University Mental Health Institute of Montreal and the Jewish General Hospital of Montreal now offer this treatment to some of their patients.

At the University Institute of Mental Health of Montreal (IUSMM), a very special room was recently set up. Plants, works of art, soft lighting: this is the new psilocybin therapy room at this hospital.

Psychiatrist André Do works with patients who suffer from very serious depression. In some cases, no treatment is enough to relieve their symptoms.

They failed antidepressants, psychotherapy and also neuromodulation treatments such as transcranial magnetic stimulation, electroshock and ketamine, he explains. So, we find ourselves with a clientele who has essentially failed all other types of treatments. And psilocybin is quite the latest treatment.

This approach is authorized on a case-by-case basis by Health Canada for this category of patients. It consists of administering a high dose of synthetic psilocybin during a psychotherapy treatment lasting several months. The patient is accompanied by two therapists in this process.

The exciting thing about psychedelics is that it really is the first treatment in decades that has the potential to revolutionize the way we treat depression.

So far, the medical team has treated only one person, but they hope to be able to offer this treatment to around ten patients in the coming year.

Psychologist Vanessa Michaud is one of the therapists who followed this first patient.

Psilocybin allows patients a greater connection with their emotions, unlike antidepressants, which downregulate emotions, she explains.

After several preparation meetings, an entire day is devoted to taking psilocybin, because its effects last several hours.

We really try to create a bubble of protection from the outside world with the patient and to have a non-directive approach, explains the psychologist. So, we are going to invite him to focus on his experience, then to really be more introspective.

Trauma therapy can help a person process their trauma, manage the symptoms of post-traumatic stress disorder, and learn new coping mechanisms.

What Is Trauma-Focused Therapy?

Trauma-focused therapy is a form of psychotherapy that involves different therapy techniques to help a person process their trauma.

What Are the 5 Principles of Trauma-Informed Care?

The 5 principles of trauma-informed care are safety, trustworthiness, choice, collaboration, and empowerment.

What Are the Goals of Trauma Therapy?

Everyone’s goals for therapy are different.

But, one of the main common goals of trauma therapy is to help individuals process their trauma and begin to heal from their traumatic experiences.

How Is Trauma Therapy Done?

In trauma therapy, the therapist may use different techniques depending on the unique needs and goals of the individual.

It starts by establishing safety and trust. Over time, the therapist and individual work together by processing or exposing traumatic experiences.

Throughout therapy, the individual may learn how to understand their trauma, build healthy coping mechanisms, and begin to heal from the past.

How Long Does Trauma Therapy Take?

The length of time trauma therapy takes can range from a few months to a few years.

It’s important to note that certain types of trauma, such as family trauma or religious trauma, often involve toxic environments that are difficult to escape. This can cause trauma therapy to take longer since harmful behaviors may persist over years.

Is Trauma Therapy Effective?

Traumatic experiences can take a toll on every aspect of a person’s life and make daily life challenging.

Trauma therapy can help people heal from traumatic experiences and improve their quality of life.

According to Frontiers in Behavioral Neuroscience, prolonged exposure therapy, cognitive processing therapy, and trauma-focused CBT are evidence-based therapies that have proven effective.

Mental health is increasingly taken into consideration. The subject arose on social networks where speech was freed, particularly during the COVID-19 pandemic, and some measures were taken by the French State to facilitate access to care. In this vein, on a global scale, studies are now interested in the use of psychotropic molecules and substances to help psychotherapy: this is what we call psychedelic therapy or psychedelic-assisted therapy, often abbreviated PAP in English. (“psychedelic-assisted psychotherapy”). What about psychedelic therapy in France? Could it be a solution to the treatment of mental illnesses?

What is psychedelic therapy?

Research into psychedelics began in the 1950s with the study of LSD. It quickly experienced a decline, only to be finally revived in our time where mental health is at the heart of all conversations, since it concerns us all, directly or indirectly. The study of hallucinogenic mushroom kits is also booming: mushrooms may be able to treat certain disorders and mental illnesses.

Concretely, psychedelic therapy consists of administering a dose of psychoactive substance to a patient to obtain long-term beneficial effects. psychedelic treatment should only be used when usual treatments are not effective. Obviously, this type of administration is controlled and supervised by the medical profession, which differentiates it from illicit consumption. Doctors will be able to completely calm the effects of psychedelics if they become too unpleasant for the patient.

What psychedelics are used?

Among the substances used and studied in the context of psychedelic-assisted therapies are psilocybin (magic mushroom molecule), LSD, MDMA, mescaline, and even ayahuasca. They would not all have the same effects on the patient, because they do not all act in the same way on the brain. They therefore make it possible to treat more or less the same diseases, but the studies look at possible side effects and specificities that could make it possible to treat disorders precisely.

How to get them?

As for psilocybin, it is possible to buy magic mushroom kits in specialized online stores, called smartshops. There are different varieties producing specific effects. For introspection, the Golden Teacher is certainly the most recommended mushroom: it allows you to acquire a certain wisdom and spirituality.

دانشمندان مؤسسه ملي سلامت روان چك (NUDZ) مطمئن هستند كه ماده psilocybin موجود در قارچ‌هاي جنس Psilocybe كه معمولاً به عنوان قارچ‌هاي جادويي يا توهم‌زا شناخته مي‌شود، مي‌تواند به درمان افسردگي كمك كند. آزتك ها به آنها نام teonanactl را دادند كه به معناي "جسم خدا" است. سيلوسايبين به طور سنتي توسط سرخپوستان مكزيكي در مراسم تعطيلات و مناسك شاماني استفاده مي شود. تحقيقاتي كه در دهه 1960 در ايالات متحده انجام شد، از جمله، نشان داد كه سيلوسايبين هوشياري را گسترش مي دهد. متعاقباً معلوم شد كه توانايي هاي دارو با اين كار به دور است.

متخصصان NUDZ براي مدت طولاني مواد روانگردان را مطالعه كرده اند. براي مثال، چك ها بودند كه به اثبات اين موضوع كمك كردند كه كتامين، كه در عمل باليني به عنوان بيهوش كننده استفاده مي شود، اثر ضد افسردگي دارد. در حال حاضر، كتامين در حال حاضر در درمان دارويي شرايط افسردگي نشان داده شده است.

دانشمندان بايد اثربخشي و مدت اثر سيلوسايبين را به عنوان يك داروي ضد افسردگي ارزيابي كنند.

*** سيلوسايبين يك داروي روانگردان سروتونرژيك است كه ارتباط نزديكي با سيستم سروتونين مغز دارد. براي تنظيم خلق و خو يا خواب بسيار مهم است. علاوه بر اين، بيشتر داروهايي، از جمله داروهاي كلاسيك، كه امروزه براي درمان افسردگي استفاده مي‌كنيم، تا حدودي بر سيستم سروتونين اثر مي‌گذارند. سيلوسايبين همچنين بر روي سيستم سروتونين تأثير مي گذارد، اما متفاوت از داروهاي ضد افسردگي كلاسيك. بارها ثابت شده است كه اين ماده حتي در افراد سالم براي مدت طولاني خلق و خو را بهبود مي بخشد، وضعيت آنها را بهبود مي بخشد كه با احساس رضايت از زندگي همراه است.

ما يكي از اولين كساني در جهان بوديم كه مجوز انجام آزمايشات باليني سيلوسايبين را بر روي داوطلبان سالم و بيماران مبتلا به افسردگي دريافت كرديم. در سال آينده، ما قصد داريم يك مطالعه منحصر به فرد از قبل تاييد شده براي مقايسه مستقيم اثرات ضد افسردگي سيلوسايبين و كتامين انجام دهيم.

- گفت توماس پالنيچك، متخصص بخش تحقيق و توسعه موسسه ملي سلامت روان NUDZ، كه قبلا توضيح داد كه مطالعه جديد بخشي از مرحله دوم آزمايشات باليني خواهد بود.

كارشناسان بر اساس آزمايش‌هاي انجام‌شده نشان مي‌دهند كه اين داروي ضد افسردگي ممكن است فعاليت طولاني‌تري نسبت به كتامين داشته باشد و اثر استفاده از آن ممكن است براي مدت طولاني باقي بماند.

طبق گزارش سازمان جهاني بهداشت، سرطان ريه در ساختار بيماري‌هاي انكولوژيك رتبه دوم را دارد و بعد از سرطان پستان از نظر شيوع در رتبه دوم قرار دارد. در عين حال، در ميان علل مرگ ناشي از تومورهاي بدخيم در صدر قرار مي گيرد. در سال 2020، 1.8 ميليون نفر در سراسر جهان بر اثر اين بيماري جان خود را از دست دادند.

يكي از دلايل مرگ و مير بالاي سرطان ريه اين است كه اين بيماري اغلب بدون علامت است. از آنجايي كه هيچ علامتي وجود ندارد، فرد به پزشك مراجعه نمي كند و بيماري اغلب در مراحل پاياني، زماني كه اثربخشي درمان كم است، كشف مي شود.

اما حتي زماني كه علائم سرطان ريه آشكار مي شوند، شبيه علائم بسياري از بيماري هاي ديگر، از جمله سرماخوردگي هستند - چنين علائمي غيراختصاصي ناميده مي شوند. بنابراين، مردم اغلب تماس با متخصص را به تاخير مي اندازند، به اين اميد كه بيماري خود به خود ناپديد شود يا خود درماني كنند. در اين مدت، تومور به رشد خود ادامه مي دهد و درمان بعدي را دشوار مي كند.

سرطان ريه چيست

پزشكان سرطان را يك تومور بدخيم مي نامند كه از اپيتليوم ايجاد مي شود.

يك تومور بدخيم در نظر گرفته مي شود كه به سرعت رشد كند، بتواند به بافت هاي اطراف نفوذ كند و آنها را از بين ببرد، و همچنين مي تواند متاستاز - تومورهاي ثانويه در ساير اندام ها، دور از كانون اصلي ايجاد كند.

علائم سرطان ريه

همانطور كه قبلا ذكر شد، تظاهرات سرطان ريه غيراختصاصي است - يعني مي تواند به بسياري از بيماري هاي ديگر مربوط شود، نه تنها ريه ها2.

سرفه با عفونت هاي ويروسي سرماخوردگي، فرآيندهاي التهابي در دستگاه تنفسي امكان پذير است.

هموپتيزي - با سل و نارسايي قلبي عروقي جبران نشده؛

تنگي نفس - با بيماري مزمن انسدادي ريه، نارسايي قلبي عروقي؛

درد در قفسه سينه - با پلوريت، نورالژي بين دنده اي؛

ضعف، كاهش وزن بي دليل - در برخي از آسيب شناسي هاي غده تيروئيد، دستگاه گوارش، خود ايمني و بسياري از بيماري هاي ديگر.

براي تشخيص صحيح به موقع، معاينه لازم است، بنابراين نيازي به تشخيص "در اينترنت" و خوددرماني نيست - هر گونه مشكل سلامتي مستلزم مراجعه به پزشك است!

آيا تومورهاي ديگري غير از سرطان وجود دارد؟

در مقابل تومورهاي بدخيم، تومورهاي خوش خيم نيز وجود دارند. آنها معمولاً توسط يك كپسول از بافت هاي اطراف جدا مي شوند، يعني در آنها رشد نمي كنند و بافت ها و اندام هاي مجاور را از بين نمي برند. چنين تومورهايي نسبتاً آهسته رشد مي كنند (تا 2-3 ميلي متر در سال) و متاستاز ايجاد نمي كنند.

طبق آمار، تومورهاي خوش خيم مي توانند تا 12 درصد از تومورهاي ريه را تشكيل دهند. آنها معمولاً در افراد زير 50 سال تشخيص داده مي شوند.

چه تومورهاي خوش خيمي در ريه ها يافت مي شود

مانند سرطان، نئوپلاسم هاي خوش خيم مي توانند از اپيتليوم (پاپيلوما) يا غدد ريه ها و برونش ها (آدنوم) منشاء بگيرند. اما علاوه بر اين، آنها مي توانند از بافت هاي ديگر نيز تشكيل شوند، به عنوان مثال، غضروفي (كندروما)، عروقي (همانژيوم)، عصبي (نوروما) و غيره. علل دقيق ظهور تومورهاي خوش خيم به طور كامل شناخته نشده است، اما كارشناسان معتقدند كه مانند سرطان، يك نقص ژنتيكي وجود دارد.

شايع ترين تومور خوش خيم ريه هامارتروم است كه در 75 درصد موارد يافت مي شود. منشأ آن از بافت ژرمينال ناقص است و ممكن است شامل عضلات صاف، غضروف، غدد، استخوان و سلول هاي اپيتليال در تركيبات مختلف باشد.

علائم سرطان ريه خوش خيم: تنگي نفس، سرفه، هموپتيزي، درد قفسه سينه.

به طور معمول، يك تومور خوش خيم كوچكتر از يك تومور بدخيم است، اما هيچ كس تنها بر اساس اين معيار تشخيص نمي دهد. تفاوت اصلي در ساختار سلولي خود تومور است. براي مطالعه آن، يك معاينه بافت شناسي ضروري است كه در طي آن پزشك يك قطعه از تومور را زير ميكروسكوپ بررسي مي كند. مواد لازم براي تحقيق، بسته به محل تومور، در حين برونكوسكوپي، با استفاده از بيوپسي با سوزن ظريف (تحت كنترل اولتراسوند، يك سوزن به داخل تومور وارد مي شود و محتويات آن خارج مي شود) يا با بررسي بافت برداشته شده در حين جراحي به دست مي آيد.

اختلال اضطراب اجتماعي (فوبي اجتماعي) يك وضعيت پاتولوژيك است كه با ترس شديد مشخص مي شود كه با شرايط يا تهديد درگيري در موقعيت هاي اجتماعي رخ مي دهد. شركت در چنين موقعيت هايي باعث استرس قابل توجهي مي شود و زندگي روزمره را بسيار دشوارتر مي كند. ترس از بررسي واقعي يا درك شده از سوي ديگران ناشي مي شود.

در تعداد قابل توجهي از موارد، فوبياي اجتماعي از دوران كودكي يا نوجواني شروع مي شود.

عواملي كه احتمال ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعي را افزايش مي دهند:

محيط اجتماعي جديد يا مسئوليت هاي حرفه اي: نياز به ملاقات با افراد جديد، سخنراني در جمع و غيره؛

تجربه منفي زندگي: اگر فردي تجربه شكست (عملكرد ناموفق، ارتباط منجر به درگيري، امتناع عمومي يا تحقير و غيره) را داشته باشد، ممكن است از هرگونه ارتباط انتظارات منفي داشته باشد.

ارث خانوادگي؛

خلق و خوي: يك فرد خجالتي و محجوب، زماني كه با موقعيت جديدي مواجه مي شود يا با افراد جديد روبرو مي شود، ممكن است در معرض خطر بيشتري براي ايجاد فوبياي اجتماعي باشد.

نقايص فيزيولوژيكي (لكنت، خال مادرزادي و غيره) - ممكن است فرد از ظاهر خود خجالت بكشد يا فكر كند كه قادر به برآورده كردن انتظارات ديگران نيست.

اختلال اضطراب اجتماعي به دو نوع اصلي تقسيم مي شود:

اختلال اضطراب اجتماعي مرتبط با موقعيت هاي فعاليت عمومي. اين مشكل به دليل نياز به صحبت در مقابل عموم (سخنراني، سخنراني در رويدادهاي ورزشي و غيره) ايجاد مي شود.

اختلال اضطراب اجتماعي مرتبط با تعامل اجتماعي: اضطراب ناشي از موقعيت هايي مانند صحبت با غريبه ها، نياز به درخواست كمك، نشستن در كنار غريبه ها (مثلاً سر يك ميز در كافه)، بازديد از توالت هاي عمومي و غيره است.

اعتياد چيست؟

اعتياد كه به عنوان وابستگي نيز شناخته مي شود، زماني است كه براي كسي به سختي مي توان از انجام كاري كه به او احساس خوبي مي دهد دست بردارد. شما مي توانيد يك اعتياد فيزيكي يا رواني يا هر دو داشته باشيد.

وابستگي فيزيكي به اين معني است كه اگر مواد يا رفتار اعتياد آور را متوقف كنيد، علائم ترك ظاهر مي شود.

اعتياد رواني زماني اتفاق مي‌افتد كه فكر مي‌كنيد براي عملكرد به ماده يا رفتار اعتيادآور نياز داريد. ممكن است فكر كنيد در زمان هاي خاصي به اين ماده نياز داريد. به عنوان مثال، اجتماعي بودن در يك مهماني يا استراحت كردن بعد از كار. يا ممكن است فكر كنيد هميشه به آن نياز داريد.

ترك اعتياد چيست؟

ترك فرآيند قطع يا كاهش مصرف مواد اعتياد آور است. مواد اعتياد آور مي توانند شامل برخي داروها مانند مواد افيوني يا بنزوديازپين ها يا مواد مخدر يا الكل باشند. برخي از رفتارها مانند قمار نيز اعتيادآور است.

هنگامي كه بدن شما به كار بدون ماده يا رفتار عادت مي كند، ممكن است علائمي داشته باشيد. علائم ممكن است خفيف يا جدي باشند.

دانستن اين علائم مي تواند ترك سيگار را براي شما آسان تر كند. همچنين مي تواند كار را براي افرادي كه از شما حمايت مي كنند آسان تر كند.

چگونه مي توانم به كسي كمك كنم تا از طريق خروج از حساب خارج شود؟

غلبه بر اعتياد مي تواند سخت باشد. مهم است كه فرآيند را در يك محيط امن و مطمئن مانند خانه، مركز سم زدايي يا بيمارستان شروع كنيد.

اگر نياز به حمايت از فردي از طريق ترك اعتياد داريد، قبل از شروع با يك پزشك صحبت كنيد (در اينجا مي توانيد يك پزشك در منطقه خود را جستجو كنيد)، يك متخصص بهداشتي ديگر، يا يك خدمات دارو و الكل.

مهم است كه هنگام مراقبت از فردي كه اعتياد دارد از خود مراقبت كنيد. اين شامل خوب خوردن و خوابيدن، ورزش كردن، ديدن دوستان و استراحت است.

افسردگي نياز به درمان دارد

افسردگي اغلب هم توسط خود بيمار و هم توسط ديگران به عنوان مظهر شخصيت بد، تنبلي و خودخواهي، هرزگي يا بدبيني طبيعي درك مي شود. بايد به خاطر داشت كه افسردگي فقط يك خلق و خوي بد نيست (به تظاهرات بالا مراجعه كنيد)، بلكه بيماري است كه نياز به مداخله متخصصان دارد و به خوبي به درمان پاسخ مي دهد. هرچه زودتر تشخيص صحيح داده شود و درمان صحيح شروع شود، شانس بهبودي سريع بيشتر مي شود و افسردگي دوباره عود نمي كند و شكل شديدي به همراه ميل به خودكشي پيدا نمي كند. چه چيزي معمولاً افراد را از جستجوي كمك براي افسردگي باز مي دارد؟ مردم اغلب از تماس با يك متخصص براي اختلالات رواني به دليل عواقب منفي درك شده مي ترسند: محدوديت هاي اجتماعي احتمالي (ثبت نام، ممنوعيت رانندگي و سفر به خارج از كشور). محكوميت اگر كسي بفهمد كه بيمار تحت درمان روانپزشك است. ترس از تأثير منفي درمان دارويي افسردگي، كه مبتني بر ايده هاي گسترده، اما نادرست در مورد خطرات داروهاي روانگردان است. اغلب افراد اطلاعات لازم را ندارند و ماهيت وضعيت خود را اشتباه درك مي كنند. به نظر آنها مي رسد كه اگر وضعيت آنها با مشكلات زندگي قابل درك همراه باشد، پس اين افسردگي نيست، بلكه يك واكنش طبيعي انساني است كه خود به خود عبور مي كند. اغلب اتفاق مي افتد كه تظاهرات فيزيولوژيكي افسردگي به شكل گيري باورها در مورد وجود بيماري هاي جسمي جدي كمك مي كند. اين دليلي براي تماس با پزشك عمومي است. 80 درصد از بيماران مبتلا به افسردگي در ابتدا از پزشكان عمومي كمك مي گيرند و تقريباً در 5 درصد آنها تشخيص صحيح داده مي شود. حتي تعداد كمتري از بيماران درمان كافي دريافت مي كنند. متأسفانه، در طي يك قرار ملاقات منظم در يك كلينيك، هميشه نمي توان بين تظاهرات فيزيولوژيكي افسردگي و وجود يك بيماري جسمي واقعي كه منجر به تشخيص نادرست مي شود، تمايز قائل شد. براي بيماران درمان علامتي (داروهاي قلب، معده، سردرد) تجويز مي شود، اما بهبودي حاصل نمي شود. افكار در مورد يك بيماري جسمي جدي و ناشناخته ايجاد مي شود كه از طريق مكانيسم دور باطل منجر به تشديد افسردگي مي شود. بيماران زمان زيادي را صرف معاينات باليني و آزمايشگاهي مي كنند و معمولاً با تظاهرات شديد و مزمن افسردگي به روانپزشك مراجعه مي كنند.

II. دانش علمي در مورد افسردگي

انواع اصلي افسردگي افسردگي اغلب در پس زمينه استرس يا موقعيت‌هاي آسيب‌زاي شديد طولاني‌مدت رخ مي‌دهد. گاهي اوقات آنها بدون دليل ظاهري رخ مي دهند. افسردگي مي تواند با بيماري هاي جسمي (قلبي عروقي، گوارشي، غدد درون ريز و غيره) همراه باشد. در چنين مواردي، سير و پيش آگهي بيماري زمينه اي جسماني را به طور قابل توجهي پيچيده مي كند. با اين حال، با شناسايي و درمان به موقع افسردگي، بهبود سريعي در رفاه روحي و جسمي حاصل مي شود. افسردگي مي تواند به صورت دوره هاي منفرد بيماري با شدت هاي مختلف رخ دهد يا در يك دوره زماني طولاني به شكل تشديد مكرر رخ دهد. در برخي از بيماران، افسردگي مزمن است، بدون اينكه به شدت قابل توجهي برسد، سال ها ادامه دارد. گاهي اوقات افسردگي عمدتاً به علائم فيزيكي بدون تظاهرات عاطفي واضح محدود مي شود. با اين حال، معاينات باليني و آزمايشگاهي ممكن است هيچ تغيير ارگانيكي را نشان ندهند. در چنين مواردي مشاوره با روانپزشك ضروري است. ايده هاي مدرن در مورد علل افسردگي مدل زيستي-رواني-اجتماعي افسردگي علم مدرن افسردگي را يك بيماري مي داند كه منشأ آن را علل يا عوامل مختلفي - بيولوژيكي، رواني و اجتماعي- دخيل مي دانند.

زمينه اجتماعي افسردگي

افزايش افسردگي در تمدن مدرن با سرعت بالاي زندگي، افزايش سطح استرس همراه است: رقابت پذيري بالاي جامعه مدرن، بي ثباتي اجتماعي - سطوح بالاي مهاجرت، شرايط سخت اقتصادي، و عدم اطمينان در مورد آينده. در جامعه مدرن، تعدادي از ارزش ها پرورش مي يابد كه فرد را به نارضايتي دائمي از خود محكوم مي كند - فرقه كمال جسمي و شخصي، فرقه قدرت، برتري نسبت به ساير افراد و رفاه شخصي. اين باعث مي شود افراد به شدت نگران شوند و مشكلات و شكست هاي خود را پنهان كنند، آنها را از حمايت عاطفي محروم كرده و آنها را محكوم به تنهايي مي كند.

III. كمك به افسردگي

رويكرد مدرن براي درمان افسردگي شامل تركيبي از روش هاي مختلف - درمان بيولوژيكي (دارويي و غير دارويي) و روان درماني است.

درمان دارويي

براي بيماران با علائم خفيف، متوسط ​​و شديد افسردگي تجويز مي شود. شرط لازم براي اثربخشي درمان، همكاري با پزشك است: رعايت دقيق رژيم درماني تجويز شده، مراجعه منظم به پزشك، گزارش دقيق و صريح در مورد وضعيت و مشكلات زندگي شما.