درمان سرطان ريه

از آنجايي كه تغيير بسيار دشوار است، داشتن يك راهنما هنگام تلاش براي ترك اعتياد به مواد مخدر، الكل يا رفتار مفيد است. تحقيقات نشان مي دهد كه مراحل زير مي تواند به شما كمك كند تا به سمت اهداف بهبودي خود حركت كنيد. اگر هر پنج مرحله را بپذيريد، بيشترين شانس موفقيت را خواهيد داشت.

1. تاريخ ترك را تعيين كنيد. ممكن است انتخاب يك تاريخ معنادار مانند يك رويداد خاص، تولد يا سالگرد مفيد باشد.

2. محيط خود را تغيير دهيد. هرگونه يادآوري اعتياد خود را از خانه و محل كار خود حذف كنيد. به عنوان مثال، از كساني كه شما را تشويق مي كنند با موضوع اعتياد خود درگير شويد (مواد مخدر، الكل يا رفتار) جدا شويد. اگر مي‌خواهيد نوشيدني را ترك كنيد، از شر هر گونه الكل، درب بازكن، ليوان شراب و پيچ‌پنجره خلاص شويد. اگر مي‌خواهيد قمار را ترك كنيد، كارت‌هاي بازي، بليت‌هاي خراش يا تراشه‌هاي پوكر را برداريد. همچنين، اجازه ندهيد افراد ديگر از مواد يا رفتارهاي مرتبط با اعتياد به خانه شما استفاده كنند يا يادآوري كنند.

3. حواس خود را پرت كنيد. به‌جاي تسليم شدن در برابر ميل به استفاده، فعاليت‌هاي جايگزين مانند رفتن به پياده‌روي يا تماس با يك دوست يا يكي از اعضاي خانواده براي صحبت كردن، انجام دهيد تا تا زماني كه اين ميل شما از بين برود مشغول باشيد. براي مقابله با چيزهايي كه هوس شما را تحريك مي كند، آماده باشيد، مانند قرار گرفتن در محيطي كه ديگران از آن استفاده مي كنند.

4. تلاش هاي گذشته خود براي ترك سيگار را مرور كنيد. به اين فكر كنيد كه چه چيزي موثر بوده و چه چيزي موثر نيست. در نظر بگيريد كه چه چيزي ممكن است در عود بيماري نقش داشته باشد و بر اين اساس تغييراتي ايجاد كنيد.

5. يك شبكه پشتيباني ايجاد كنيد. با خانواده و دوستان خود صحبت كنيد و از آنها تشويق و حمايت بخواهيد. بگذاريد بدانند كه در حال ترك كردن هستيد. اگر آنها از موضوع اعتياد شما استفاده مي كنند، از آنها بخواهيد كه اين كار را جلوي شما انجام ندهند. اگر مواد مخدر خريداري مي كنيد، بايد به فروشنده خود بگوييد كه در حال ترك آن هستيد. از فروشنده خود بخواهيد كه با شما تماس نگيرد و ديگر به شما مواد نفروشد. همچنين، ممكن است بخواهيد با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي خود در مورد بهترين روش ترك سيگار صحبت كنيد. ممكن است داروهايي وجود داشته باشند كه روند را براي شما آسان كرده و شانس موفقيت شما را افزايش دهند.

افسردگي شايع است

در هر سال، حدود يك ميليون نفر در استراليا افسردگي را تجربه مي كنند. از هر شش زن يك نفر و از هر هشت مرد يك نفر در طول زندگي خود دچار افسردگي مي شوند. خبر خوب اين است كه درست مانند يك بيماري جسمي، افسردگي نيز قابل درمان است و درمان هاي موثري در دسترس است.

هر چه يك فرد مبتلا به افسردگي زودتر به دنبال حمايت باشد، زودتر مي تواند بهبود يابد.

انواع افسردگي

افسردگي انواع مختلفي دارد. علائم براي هر يك مي تواند از نسبتاً جزئي (اما هنوز ناتوان كننده) تا بسيار شديد باشد. انواع اصلي افسردگي عبارتند از:

افسردگي اساسي

اختلال ديس تايميك

اختلال دوقطبي (كه قبلاً افسردگي شيدايي ناميده مي شد)

اختلال سيكلوتيميك

اختلال عاطفي فصلي (SAD).

درمان افسردگي

بعيد است كه افسردگي به خودي خود از بين برود. در واقع، اگر افسردگي ناديده گرفته شود و درمان نشود، مي‌تواند ماه‌ها و گاهي سال‌ها ادامه داشته باشد و اثرات منفي زيادي بر زندگي فرد داشته باشد.

هر فردي بايد درمان مناسب خود را پيدا كند. يافتن درماني مؤثر مي‌تواند به زمان و صبر نياز داشته باشد.

انواع مختلف افسردگي نياز به درمان متفاوتي دارند. علائم خفيف ممكن است با موارد زير كاهش يابد:

يادگيري در مورد شرايط

تغييرات سبك زندگي (مانند ورزش منظم)

درمان روانشناختي توسط يك متخصص سلامت روان يا از طريق درمان هاي الكترونيكي آنلاين ارائه مي شود.

براي افسردگي متوسط ​​تا شديدتر، احتمالاً به درمان هاي پزشكي در تركيب با اين درمان هاي ديگر نياز است.

درمان افسردگي بايد با مراجعه به پزشك شروع شود. يك مشاوره طولاني را رزرو كنيد تا به شما فرصت دهد تا در مورد علائم و گزينه هاي درماني خود صحبت كنيد. ممكن است پزشك از شما بخواهد كه يك پرسشنامه غربالگري را پر كنيد يا آزمايشاتي را براي رد ساير شرايط انجام دهيد.

پزشك شما ممكن است شما را به يك روانشناس، مددكار اجتماعي، مشاور يا روانپزشك ارجاع دهد. براي ديدن اكثر اين متخصصان از طريق Medicare مي توانيد به تخفيف دسترسي پيدا كنيد. اين مستلزم آن است كه پزشك شما يك برنامه بهداشت رواني GP براي شما بنويسد - از آنها براي جزئيات بيشتر بخواهيد.

درمان اختلال استرس پس از سانحه مي تواند به شما كمك كند تا كنترل زندگي خود را دوباره به دست آوريد. درمان اوليه روان درماني است، اما مي تواند شامل دارو نيز باشد. تركيب اين درمان ها مي تواند به بهبود علائم شما كمك كند:

به شما مهارت هايي را آموزش مي دهد تا علائم خود را برطرف كنيد

به شما كمك مي كند در مورد خود، ديگران و جهان بهتر فكر كنيد

يادگيري راه هاي مقابله در صورت بروز مجدد علائم

درمان ساير مشكلات اغلب مرتبط با تجربيات آسيب زا، مانند افسردگي، اضطراب، يا سوء استفاده از الكل يا مواد مخدر

مجبور نيستيد به تنهايي بار PTSD را تحمل كنيد.

روان درماني

چندين نوع روان درماني كه گفتار درماني نيز ناميده مي شود، ممكن است براي درمان كودكان و بزرگسالان مبتلا به PTSD استفاده شود. برخي از انواع روان درماني مورد استفاده در درمان PTSD عبارتند از:

شناخت درماني. اين نوع گفتار درماني به شما كمك مي‌كند تا روش‌هاي تفكر (الگوهاي شناختي) را كه شما را درگير نگه مي‌دارند، بشناسيد - براي مثال، باورهاي منفي در مورد خودتان و خطر وقوع دوباره چيزهاي آسيب‌زا. براي PTSD، شناخت درماني اغلب همراه با مواجهه درماني استفاده مي شود.

درمان از طريق مواجهه. اين رفتار درماني به شما كمك مي‌كند تا با خيال راحت با موقعيت‌ها و خاطراتي كه به نظرتان ترسناك مي‌آيند، روبرو شويد تا بتوانيد به طور موثر با آنها كنار بياييد. مواجهه درماني مي تواند به ويژه براي فلاش بك ها و كابوس ها مفيد باشد. يك رويكرد از برنامه هاي واقعيت مجازي استفاده مي كند كه به شما امكان مي دهد دوباره وارد محيطي شويد كه در آن تروما را تجربه كرده ايد.

حساسيت زدايي و پردازش مجدد حركات چشم (EMDR). EMDR نوردهي درماني را با يك سري حركات هدايت شده چشم تركيب مي كند كه به شما كمك مي كند خاطرات آسيب زا را پردازش كنيد و نحوه واكنش خود را به آنها تغيير دهيد.

درمانگر شما مي تواند به شما كمك كند مهارت هاي مديريت استرس را توسعه دهيد تا به شما كمك كند شرايط استرس زا را بهتر مديريت كنيد و با استرس در زندگي خود كنار بياييد.

همه اين رويكردها مي توانند به شما كمك كنند پس از يك رويداد آسيب زا كنترل ترس پايدار را به دست آوريد. شما و متخصص سلامت روانتان مي‌توانيد در مورد اينكه چه نوع درمان يا تركيبي از درمان‌ها مي‌تواند بهترين نيازهاي شما را برآورده كند، صحبت كنيد.

ممكن است درمان فردي، گروه درماني يا هر دو را امتحان كنيد. گروه درماني مي تواند راهي براي برقراري ارتباط با ديگراني كه تجربيات مشابهي را تجربه مي كنند ارائه دهد.

درمان اختلال استرس پس از سانحه

درمان هاي اصلي براي اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) درمان هاي گفتاري و دارو هستند.

كنار آمدن با رويدادهاي آسيب زا بسيار دشوار است، اما مواجهه با احساسات و دريافت كمك حرفه اي اغلب تنها راه درمان موثر PTSD است.

اين امكان وجود دارد كه سال ها پس از وقوع رويداد يا رويدادهاي آسيب زا، PTSD با موفقيت درمان شود، به اين معني كه هيچ وقت براي كمك گرفتن دير نيست.

ارزيابي

قبل از انجام درمان براي PTSD، ارزيابي دقيق علائم شما انجام مي شود تا اطمينان حاصل شود كه درمان با نيازهاي فردي شما مطابقت دارد. اين ممكن است توسط پزشك عمومي يا متخصص انجام شود.

مي‌توانيد براي شروع اين فرآيند به پزشك عمومي مراجعه كنيد، يا مي‌توانيد خود را براي ارزيابي به يك سرويس گفتار درماني معرفي كنيد. اگر علائم PTSD براي بيش از 4 هفته داشته باشيد يا علائم شما شديد باشد، احتمالاً به شما پيشنهاد درمان داده مي شود.

تعدادي از متخصصان سلامت روان وجود دارند كه در صورت ابتلا به PTSD ممكن است به آنها مراجعه كنيد، مانند يك روان درمانگر، روانشناس، پرستار روانپزشكي اجتماعي يا روانپزشك.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) يك وضعيت سلامت روان است كه در اثر رويدادهاي بسيار استرس زا، ترسناك يا ناراحت كننده ايجاد مي شود.

علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

فرد مبتلا به PTSD اغلب اين رويداد آسيب زا را از طريق كابوس و فلاش بك تجربه مي كند و ممكن است احساس انزوا، تحريك پذيري و گناه را تجربه كند.

آنها همچنين ممكن است مشكلات خواب داشته باشند، مانند بي خوابي، و تمركز براي آنها مشكل باشد.

اين علائم اغلب به اندازه كافي شديد و مداوم هستند كه تأثير قابل توجهي بر زندگي روزمره فرد دارند.

علل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

هر موقعيتي كه فرد آسيب زا بداند مي تواند باعث PTSD شود.

اين موارد مي تواند شامل موارد زير باشد:

تصادفات جاده اي جدي

تجاوزات شخصي خشونت آميز، مانند تجاوز جنسي، دزدي يا سرقت

مشكلات جدي سلامتي

تجربيات زايمان

PTSD مي تواند بلافاصله پس از تجربه يك رويداد ناراحت كننده ايجاد شود يا ممكن است هفته ها، ماه ها يا حتي سال ها بعد رخ دهد.

تخمين زده مي شود كه PTSD از هر 3 نفري كه تجربه آسيب زا دارند، 1 نفر را تحت تاثير قرار مي دهد، اما دقيقاً مشخص نيست كه چرا برخي افراد به اين بيماري مبتلا مي شوند و برخي ديگر نه.

اختلال استرس پس از سانحه پيچيده (PTSD)

افرادي كه به طور مكرر موقعيت هاي آسيب زا، مانند غفلت شديد، سوء استفاده يا خشونت را تجربه مي كنند، ممكن است با PTSD پيچيده تشخيص داده شوند.

PTSD پيچيده مي تواند علائمي مشابه PTSD ايجاد كند و ممكن است تا سال ها پس از رويداد ايجاد نشود.

اگر تروما در اوايل زندگي تجربه شود، اغلب شديدتر است، زيرا اين مي تواند بر رشد كودك تأثير بگذارد.

What is obsessive-compulsive disorder?

People with obsessive compulsive disorder often suffer from obsessive thoughts or compulsive behaviors. Obsessive thoughts will reoccur again and again, and patients often feel that they are excessive, unreasonable, and do not want them to appear, but they cannot control themselves. In order to offset or avoid the anxiety and uncertainty caused by these forced thoughts, patients will engage in repetitive behaviors or rituals to relieve the anxiety and uncertainty. These repeated behaviors are "compulsive behaviors."

Symptoms of obsessive-compulsive disorder

Obsessive thoughts: including repeated and persistent thoughts, images, and even impulsive thoughts, with content related to safety, right and wrong, perfect accuracy, symmetry; and morality, such as ***, violence, filth, religion, sin, etc. For example: having doubts about the correctness of your wording and needing to check or confirm it in your mind; repeatedly thinking about the logic or correctness of 1+1=2), forced recall (things you have experienced that you don’t need to recall originally, but you have to remember them) Reviewing memories in the mind), obsessive compulsion (when walking to a high place, there is an urge to jump down, fear of losing control and hurting others, etc.)...etc.

Compulsive behavior: The original intention is to offset ideological doubts, worries and emotional anxiety, but as a result, ritualized habits appear after constant adjustments. For example: forced checking (repeatedly checking whether the doors and windows are closed when going out), forced washing (repeated hand washing, bathing, etc.), forced actions (such as touching the seat with your hands before sitting on a chair); many ritualized behaviors are If interrupted, you will have to start over. In severe cases, habitual avoidance behavior will occur, resulting in disability in life.

Psilocybin refers to the psilocybin in mushrooms. It can stimulate the central nervous system to produce hallucinations and re-establish brain connections. It can be compared from MRI magnetic resonance imaging. Before and after using psilocybin, the brain The neural network has more connections.

Luo Ke, a psychological counseling expert at King's College London, said, "(psilocybin) will cause different perceptions of the body, unfamiliar experiences, emotions, and past body perceptions or memories that you may not remember at all. These memories will "The idea of ​​psilocybin therapy is to explore this part of the equation, to open up to these memories, to explore the dark places within you, to regain the perspective that is so precious to you, and to regain the ability to feel."

After the 21st century, more and more research has been conducted on the medical uses of mushrooms. Scientists have discovered that psilocybin can reduce depression symptoms in cancer patients because it can restart the brain and have therapeutic effects on patients with refractory depression.

Goodwin, professor of psychiatry at the University of Oxford, pointed out, "The challenge of treating refractory depression is great. This is a boundary that current therapies cannot break. It is also the plight of those who coexist with depression. This condition is usually chronic and patients Many needs cannot be met.”

Definition of eating disorder

Eating disorders, also known as eating disorders, are diseases that cause people to have abnormal eating habits, cause serious problems in daily life, and cause great worries about their weight and body shape.

The most common types of eating disorders are: anorexia nervosa, bulimia nervosa (bulimia, which causes vomiting or taking laxatives after eating), and binge eating disorder (binge eating disorder, which does not cause vomiting or taking laxatives after eating) laxative).

Eating disorders have many negative and sometimes life-threatening effects on health, such as malnutrition due to eating too little. The more severe the eating disorder, and the longer it is left untreated, the more likely it is that the person will develop the following serious problems:

serious medical problem

Depression and Anxiety disorder

Generate suicidal thoughts and behaviors (extended reading: Is it not the intention to seek shortcomings? 6-point analysis of the inner world of a suicidal person)

stunted growth and development

Difficulty in socializing and interpersonal relationships

substance abuse

Difficulties with work and school

die

Common symptoms of eating disorders

The symptoms of eating disorders vary depending on the type. The following is a list of common symptoms of eating disorders:

Even if you are extremely underweight, you are still on a long-term diet.

Weight may rise or fall suddenly, causing sudden changes.

Feeling tired, dizzy or fainting easily.

The hair is thinner.

Being overly obsessed with the caloric and fat content of food.

Have strange eating habits, such as cutting food into many small pieces, eating alone, or hiding food.

Very insistent on food and cooking methods.

Willing to cook exquisite dishes for others, but not willing to eat them himself.

Go to the toilet frequently after meals.

Suffering from depression or lethargy.

Avoid social gatherings and deliberately isolate yourself.

A constant cycle between overeating and dieting.

When should you see a doctor?

Many people with eating disorders believe they don't need treatment. Therefore, if your relatives or friends experience the above symptoms, it is recommended to encourage them to seek medical examination.

Sina Technology News Beijing time on December 29, according to foreign media reports, "magic mushrooms" and "magic mushrooms" refer to a kind of psychedelic mushrooms. If these names are familiar to you, you may have already guessed what I'm talking about here.

Hallucinogenic mushrooms can cause hallucinations, mood changes, and various hallucinogenic symptoms. Don’t be fooled by their seemingly ordinary appearance, as they can induce quite powerful psychedelic experiences. So it's no surprise that they are called "magic mushrooms." But why do hallucinogenic mushrooms have such magical effects? What effects does it have on the brain? Is it safe to take?

In some cultures, such as Mexican and Native American cultures, hallucinogenic mushrooms have been used for centuries. Magic mushrooms are available fresh or dried, and can be cooked, eaten or smoked.

The hallucinogens of hallucinogenic mushrooms are two tryptamine alkaloids: psilocybin and dimethyl-4-hydroxytryptamine. Psilocybin is the main hallucinogenic ingredient. In addition to inducing hallucinations, the substance is also a serotonin activator, binding to serotonin receptors and activating the physiological activity of cell receptors, thereby simulating the effect of serotonin.

Serotonin is a hormone that stabilizes mood and enhances feelings of well-being and joy. Serotonin activators work similarly to antidepressant and anti-anxiety medications.

«قارچ هاي روانگردان» كه در گذشته دارو محسوب مي شدند، در واقع سم و دارو هستند. پس از سال ها تحقيق، دانشمندان دريافته اند كه "پسيلوسيبين" موجود در قارچ هاي روانگردان مي تواند به طور قابل توجهي علائم افسردگي را كاهش دهد و همچنين مي تواند به ترك سيگار كمك كند. با اين حال، اين داروها يا غذاها نياز به تصفيه دارند.

علاوه بر آزادي و صلح، هيپي ها در دهه 1960 يك كلمه كليدي پنهان نيز داشتند - قارچ هاي روانگردان. روانپزشك راكر: "(بعد از خوردن قارچ روانگردان)، خيلي چيزها عجيب به نظر مي رسند. احساس خواهيد كرد كه زمان سرعت مي گيرد يا كند مي شود و ممكن است بدن شما نيز احساسات عجيبي داشته باشد."

قارچ هاي روانگردان كه به عنوان يك دارو در نظر گرفته مي شوند، به لطف سيلوسايبين موجود در آن، اكنون ممكن است بيماران افسرده را در مسير بهبودي قرار دهند.

روانپزشك گودوين: "اين يك شكل مصنوعي كريستالي از سيلوسايبين است كه ما به بيماراني كه نياز به حمايت رواني دارند به عنوان يك نسخه تجويز مي كنيم و تا 12 هفته پس از درمان پيگيري مي كنيم."

يك مركز روان درماني بريتانيا بيش از 200 بيمار مبتلا به افسردگي را به سه گروه تقسيم كرد و به ترتيب 1 ميلي گرم، 10 ميلي گرم و 25 ميلي گرم سيلوسايبين به آنها داد. نتايج نشان داد كه سطح افسردگي گروه با بالاترين دوز به طور معني داري كمتر از گروه كم دوز بود و اثر طولاني تر ماند.

در واقع، دانشمندان 50 سال پيش متوجه سيلوسايبين شدند و بيش از 1000 مطالعه انجام دادند، اما بحث و جدل ادامه يافت و آزمايشات به طور موقت متوقف شد.

روانپزشك گودوين: "توسعه اين داروها دشوار است زيرا خود داروها غيرقانوني هستند و پزشكان نمي توانند آنها را تهيه كنند. ما هنوز پيشرفت هاي زيادي در پيش داريم."